به گزارش بازی اندروید، انتشار تصاویر خصوصی کاربران ایرانی در تعدادی کانال های تلگرامی به یک ابزار تازه برای اخاذی، انتقام جویی و جذب مخاطب تبدیل گشته است. سعید سوزنگر، فعال امنیت سایبری، می گوید این کانال ها دیگر تنها به انتشار تصاویر عمومی محدود نیستند و با بهره گیری از تصاویر شخصی افراد، از قربانیان درخواست پول می کنند؛ کانال هایی که بعد از مسدود شدن هم با نام و مسیر جدید بازمی گردند.
نگار علی- در فضای مجازی ایران، بازار سیاهی از آبرو، حریم خصوصی و ترس شکل گرفته است؛ کانال هایی که با سرقت و بازنشر تصاویر شخصی افراد، بخصوص زنان و نوجوانان، هزاران عضو جذب می کنند و با تهدید و اخاذی مالی از قربانیان درآمد به دست می آورند. پشت رشد چندبرابری این کانال ها، تنها رفتار مجرمانه چند ادمین پنهان نیست؛ بلکه ضعف سازوکارهای مقابله، نبود ارتباط مؤثر با پلت فرم های جهانی و سکوت قسمتی از کاربران، به تداوم این چرخه کمک کرده است.
سعید سوزنگر، فعال حوزه امنیت سایبری که سال ها در شناسایی و رویارویی با کانال های پدوفیلی و محتوای مجرمانه فعالیت کرده، می گوید در هفته های اخیر با موج تازه ای از پرونده ها رو به رو شده است؛ کانال هایی که تصاویر خصوصی افراد را منتشر می کنند، برای حذف محتوا پول می خواهند و با هر بار مسدود شدن، با نام و مسیر جدید بازمی گردند. وی در گفتگو با خبرآنلاین از ابعاد این شبکه، روشهای فعالیت گردانندگان آن، تلاش داوطلبان برای بستن کانال ها و خلأهایی می گوید که سبب شده رویارویی با این نوع آزار آنلاین بازهم دشوار باشد؛ مشروح این گفتگو را در ادامه بخوانید:
کانال های انتشار تصاویر خصوصی از مرز عکس پروفایل عبور کرده اند سوزنگر در جواب این پرسش که چه شد که پای شما به این ماجرا کشیده شد، اظهار داشت: «من چند سالی است در عرصه بستن کانال های پدوفیلی فعالیت می کنم. در این زمان با افراد زیادی آشنا شدم که برای مسائلی مثل لو رفتن عکس ها و فیلم های شخصی شان به من رجوع می کردند و تا جایی که می توانستم به آنها کمک می کردم. اما تقریبا از چند هفته یا حدود یک ماه پیش، تعداد پیام ها خیلی زیادتر شد. متوجه شدم در ملایر یک کانال آغاز به انتشار عکس و فیلم بچه های آن شهر کرده است؛ عکسهایی که شامل ارتباطات شخصی، اطلاعات خصوصی و تصاویری بود که از افراد جمع آوری کرده بودند. کم کم این مساله گسترده تر شد و دیدیم کیفیت عکس ها نیز در حال افزایش می باشد. یعنی دیگر فقط تصاویر پروفایل نبودند، بلکه تبدیل به تصاویر شخصی شده بودند. این نشان می داد که یک سری افراد عادی که قبلاً در یک رابطه بودند و تصاویری در اختیار داشتند، پس از پایان رابطه آن تصاویر را در اختیار ادمین های این کانال ها قرار می دهند. این مساله شبیه چیزی است که در جهان بعنوان «پورن انتقامی» یا Revenge Porn شناخته می شود و متاسفانه در خیلی از کشورها هم یک معضل جدی است. هم زمان با افزایش فعالیت این کانال ها، تعداد اشخاصی که به من پیام می دادند هم بیشتر شد و درخواست کمک می کردند. به این علت با گروههای بین المللی که در این زمینه فعالیت می نمایند ارتباط گرفتم تا بتوانیم برای مسدودسازی این کانال ها اقدام نماییم.»
پول بدهید تا عکس را حذف کنیم او در ادامه و در جواب این پرسش که همکاری با نهادهای بین المللی چقدر می تواند در چنین پرونده هایی کمک کننده باشد، گفت: «سرعت نهادهای بین المللی برای پرونده هایی مثل این به طور معمول خیلی بالا نیست. بطور مثال، پرونده هایی وجود دارد که یک وب سایت تمام فیلم ها و تصاویر شخصی افراد را منتشر نموده و از راه وکلای بدون مرز یا گروههای بین المللی درحال پیگیری است. اما در این پرونده، مساله متفاوت بود؛ چون تعداد کانال ها ناگهان زیاد شد و تعداد اعضای آنها هم به صورت تصاعدی افزایش یافت. علاوه بر این که این مدل فعالیت در شهرهای مختلف درحال ایجاد بود، تعداد اعضای کانال ها هم با سرعت بسیار زیادی بالا می رفت. به این علت تصمیم گرفتم از جامعه کوچکی که قبلاً بوجود آورده بودم استفاده کنم. حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر از دانشجویانم در شهرهای مختلف در پرونده های در رابطه با پدوفیلی و کانال های مشابه به من کمک می کردند. اما این مساله آن قدر حساس شد که خانواده ها به جان هم افتادند؛ خانواده دختر و پسر درگیر شدند و متاسفانه خبرهایی شنیدم در رابطه با لطمه های بسیار شدید اجتماعی از خودکشی تا قتل که البته نیاز به بررسی دقیق دارد. به این علت به این نتیجه رسیدم که باید هم زمان با انتشار این کانال ها مقابله نماییم، چون این کانال ها علاوه بر انتشار تصاویر، از مبحث بعنوان ابزاری برای انتقام جویی و اخاذی استفاده می کردند. در حقیقت به افراد می گفتند: «پول بدهید تا اطلاعاتتان را حذف کنیم».
۵ کانال بزرگ تلگرامی بسته شد سوزنگر در ادامه و در جواب این پرسش که چگونه توانستید یک شبکه را برای رویارویی با این کانال ها شکل دهید، گفت: «من یک توییت منتشر کردم و بیشتر از هزار نفر برای همکاری اعلام آمادگی کردند. آغاز کردیم کانال ها را پیدا نماییم، گزارش دهیم و پیگیری نماییم. از روز گذشته تا امروز توانستیم چهار تا پنج کانال بزرگ را که تعداد اعضای زیادی داشتند، در شهرهای لرستان، کرمانشاه، ملایر و بوکان مسدود نماییم.»
خلأ دیپلماسی فناوری؛ چرا کانال های انتشار تصاویر خصوصی باردیگر برمی گردند؟ وی در ادامه و در جواب این پرسش که آیا ادمین های این کانال ها پس از بسته شدن باردیگر می توانند فعالیت خودرا آغاز کنند، اظهار داشت: «بله. تقریبا همه آنها نسخه پشتیبان بوجود آورده اند. در کانال های پشتیبان هم به طور معمول محتوایی منتشر نمی کنند که سبب شود ما بتوانیم آنها را راحت گزارش نماییم، اما در کانال اصلی به کاربرانشان اعلام می کنند که کانال دوم را هم عضو شوند. بمحض این که کانال اصلی بسته می شود، فعالیت را در کانال جایگزین ادامه می دهند. این یک نبرد همیشگی بین ما و آن هاست. متاسفانه ما از دیپلماسی فناوری هم بهره ای نمی بریم؛ یعنی ارتباط مؤثری با شرکت های بزرگ فناوری دنیا نداریم که بتوانیم اکانت ها را مسدود نماییم یا مثل اروپا بتوانیم اطلاعاتی مثل آی پی یا شماره تلفن متصل به حساب را دریافت نماییم.»
سوزنگر در ادامه و در جواب این پرسش که اگر چنین ارتباطی با شرکت های فناوری وجود داشت، روند مقابله چقدر راحتتر می شد، گفت: « دقیقا. اگر چنین ارتباطی وجود داشت، این پروسه بسیار راحتتر و سریع تر انجام می شد. اصلاً خیلی از افراد جرئت انجام چنین کاری را پیدا نمی کردند، چون می دانستند شماره تلفن یا اطلاعات آنها قابل شناسایی است و احتمال پیگرد قانونی وجود دارد.»
کاربران چطور به رویارویی با آزار آنلاین کمک کنند؟ او در ادامه و در جواب این پرسش که کاربران رسانه های اجتماعی وقتی با چنین کانال هایی مواجه می شوند چه کاری باید انجام دهند، گفت: « فقط گزارش کنند. هیچ کار دیگری لازم نیست انجام دهند. ۳۰ ثانیه وقت بگذارند و کانال را گزارش کنند. در بخش گزارش باید گزینه مربوط به اطلاعات شخصی (Personal Data) را انتخاب کنند، سپس گزینه مربوط به تصاویر خصوصی (Private Images) را بزنند. یک توضیح کوتاه هم بنویسند که این کانال درحال انتشار اطلاعات شخصی افراد است و گزارش را ارسال نمایند. همین کار کمک می نماید کانال ها سریع تر بسته شوند.»
توصیه مهم به خانواده های قربانیان انتشار تصاویر خصوصی سوزنگر در ادامه و در جواب این پرسش که اشخاصی که تصاویرشان انتشار یافته باید چه اقدامی انجام دهند، گفت: «متأسفانه شرایط برای قربانیان خیلی مشکل است. باید بتوانیم به آنها و خانواده هایشان آموزش بدهیم. مهم ترین مبحث این است که خانواده ها پیش از هر اقدامی با مشاور یا روانشناس صحبت کنند. باید حامی خردسالان و نوجوانان خود باشند. نباید مستقیم سراغ تنبیه بروند. باید آموزش ببینند که چطور با این شرایط برخورد کنند. خانواده ها باید بدانند که در چنین شرایطی پشتیبانی از فرزندشان مهم ترین کار است.»
یک نصب اشتباه می تواند تصاویر خصوصی شما را لو بدهد او در ادامه و در جواب این پرسش که کاربران برای پیشگیری از گرفتار شدن در چنین اتفاقاتی چه نکاتی را باید رعایت نمایند و آیا صرف عکس گرفتن می تواند امنیت افراد را تهدید کند، اظهار داشت: «صرف عکس گرفتن مساله اصلی نیست. مشکل زمانی ایجاد می شود که افراد اپلیکیشن های ناشناس از منابع نامعتبر نصب می کنند. بطورمثال نصب برنامه ها از منابع ناشناس یا فایل های APK می تواند سبب شود برنامه ها به تصاویر شخصی افراد دسترسی پیدا کنند و این تصاویر بعداً مورد سوءاستفاده قرار گیرد. حتی در رابطه با نسخه های غیررسمی برخی برنامه ها مثل تلگرام هم این خطر وجود دارد. بهتر است افراد محتوای حساس و شخصی را روی گوشی خود نگهداری نکنند. مخصوصاً تصاویری که در صورت انتشار می تواند برایشان مشکل ایجاد نماید.»
سوزنگر در آخر اضافه کرد: « این بچه ها و قربانیان در وضعیت سختی قرار دارند. امیدوار هستم خانواده ها این مساله را درک کنند که باید کنار آنها باشند و کمکشان کنند.»
قابل ذکر است که دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان لرستان از شناسایی و بازداشت ۳ نفر از گردانندگان اصلی کانال های منتشرکننده تصاویر خصوصی مردم، در کمتر از ۴۸ ساعت بعد از وصول گزارش و تشکیل پرونده در دادسرای خرم آباد اطلاع داد و همین طور پلیس فتا در واکنش به این پرونده ها از شناسایی و دستگیری بعضی از عوامل در رابطه با کانال های ملایر اطلاع داده و تاکید کرده است که رسیدگی به شکایت قربانیان با حفظ محرمانگی هویت آنها صورت می گیرد.
با این وجود، برگشت سریع کانال ها بعد از مسدودی و ایجاد نسخه های جایگزین نشان داده است رویارویی با این پدیده تنها با حذف کانال ها امکانپذیر نیست و نیازمند همکاری نزدیک تر با پلت فرم های جهانی، پیگیری قضایی مؤثر و افزایش آگاهی کاربران است. در حالی که ترس از آبرو سبب می شود برخی قربانیان بجای رفتن به قانون، در مقابل خواسته های اخاذان تسلیم شوند، پلیس و کنشگران حوزه امنیت سایبری بر ضرورت حمایت خانواده ها، گزارش فوری موارد تخلف و خودداری از پرداخت پول یا ارسال تصاویر بیشتر تاکید دارند.
خلاصه اینکه پول بدهید تا عکس را حذف نماییم وی در ادامه و در جواب این پرسش که همکاری با نهادهای بین المللی چقدر می تواند در چنین پرونده هایی کمک کننده باشد، اظهار داشت: سرعت نهادهای بین المللی برای پرونده هایی مثل این بطور معمول خیلی بالا نیست. باید حامی خردسالان و نوجوانان خود باشند. یک نصب اشتباه می تواند تصاویر خصوصی شما را لو بدهد وی در ادامه و در جواب این پرسش که کاربران برای پیش گیری از گرفتار شدن در چنین اتفاقاتی چه نکاتی را باید رعایت نمایند و آیا صرف عکس گرفتن می تواند امنیت افراد را تهدید کند، گفت: صرف عکس گرفتن مساله اصلی نیست.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظر بینندگان بازی اندروید در مورد این مطلب