بازی اندروید
در گفتگویی با بازی اندروید مطرح شد

دادخواهی پرویز پرستویی برای مردمانی که شناسنامه ندارند

دادخواهی پرویز پرستویی برای مردمانی که شناسنامه ندارند

به گزارش بازی اندروید، بازیگر سلطان صحنه است. گروه اجرایی همه توان کار خویش را به کار می بندد تا همه کوشش هایش در چارچوب بازی بازیگر دیده شود اما پرویز پرستویی و گروه اجرایی موسیقی نمایش «علمدار» دل در گرو کسانی دارند که دیده نمی شوند؛ کسانی که حتی شناسنامه و هویتی ندارند.


پرویز پرستویی این شب ها بعنوان راوی در موسیقی نمایش «علمدار» در تالار وحدت روی صحنه رفت. اثری که مقرر است همه عواید فروش آن به هموطنان نیازمندمان در منطقه سیستان و بلوچستان تعلق بگیرد.
پرستویی همزمان با اجرای این اثر در گپ و گفتی نه چندان بلند با ایسنا از دغدغه هایش جهت کمک به مناطق محروم کشورمان می گوید، از مردمانی که حتی شناسنامه ندارند و متاسف است که دادخواهی ها برای حل مشکل این مردمان هنوز به گوش مسؤلان نرسیده است.
این هنرمند هرچند مانند خیلی از هم کیشان تئاتری خود مدتی از صحنه دور بوده اما دلش با تئاتر بوده است و در پاسخ به نخستین پرسش ما که چرا در این سال ها از صحنه دور بوده، می گوید: «دور نیستم، تئاتر خانه اول و آخر من است و هر کاری هم که بکنم، آخرین کارم تئاتر خواهد بود. این هنر برایم قداست خاصی دارد اما در این سال ها فرصتی پیش نیامده که بخواهم کار کنم. بیشتر درگیر کار تصویر بوده ام ولی این به مفهوم آن نیست که دیگر تئاتر کار نکنم بلکه بطور قطع در فرصت مناسب باز به خانه خودم باز خواهم گشت.»
حدود چهار سال و نیم پیش پرستویی با موسسه فرهنگی، هنری خادمین حضرت علی ابن ابیطالب آشنا شد؛ موسسه ای که رسول خادم، قهرمان جهانی کشتی کشورمان راه اندازی کرده است.
این آشنایی و اتفاقاتی که در دل آن رخ داد، آنچنان بود که پرستویی را پاگیر کرد و در کنار چهره های ورزشی حاضر در این موسسه، به پای ثابت آن بدل شد.
روایت این آشنایی و همکاری را از زبان او می خوانیم: «آقای خادم مدیر مسئول این موسسه است و بیشتر از ۲۰ سال از ثبت آن می گذرد. حدود ۴ سال و نیم است که من هم به این جمع پیوسته ام. دیگر حامیان این موسسه هم بچه های ورزشکار هستند که در کنار آقای خادم که پهلوانی به معنای واقعی کلمه است، مشغول فعالیت هستند. این موسسه امروزه تمام هم و غم خویش را گذاشته تا به مناطق محروم و نیازمندان کمک نماید. در این ۴ سالی که به این گروه پیوسته ام، حدود ۱۸ مدرسه ساخته شده، ۳۰ _۴۰ تا خانه، بالای ۱۵۰ سرویس بهداشتی، پنج شش خانه بهداشت. ضمن این که اشتغال زایی هم شده است؛ مشاغلی مانند سوزن دوزی و قالیبافی بوجود آمده و دار قالی هم برپا کرده ایم. این را هم بگویم که بدانید، هیچ گونه منافعی به جیب موسسه نمی رود.»
هرچند توزیع ارزاق و کمک های مادی بخشی از فعالیتهای این موسسه است اما اعضای آن می دانند که در کنار اینها باید زمینه اشتغال را برای کسانی که هیچ منبع درآمدی ندارند، فراهم نمایند. اما کاش مشکل فقط همین بود، پرستویی از مردمانی سخن می گوید که حتی شناسنامه و هویتی ندارند: «تمام تلاش بر اینست که برای این عزیزان فرصت کار فراهم گردد. آنان شناسنامه و هویت ندارند. با این شیوه، هم درآمدی به دست می آورند و هم با کار و فعالیت، به زندگی امیدوار می شوند. توزیع ارزاق در مدارس هم که به جای خود. ما به خصوص ارزاق را به کسانی می دهیم که در مدرسه اند چون می خواهیم خانواده ها ترغیب شوند باوجود مشکلات و تنگناهای اقتصادی، فرزندان خویش را به مدرسه بفرستند. ازاین رو ارزاق روتین و ساخت و سازها هم در حال انجام می باشد. به کمک صفحه ای در اینستاگرام، سوزن دوزی ها و قالی ها و گبه های بافته شده به فروش می رود و سودش صرف امور خیریه می شود و کسانی هم در این سفرها همراه ما هستند، همین دوستان ورزشکار هستند، قهرمانان کشتی، بچه های تکواندو و کاراته کار و... به دفعات در برنامه های موسسه همراه هستند.»





او تاکید می کند: «بحث ما صرف کمک مالی نیست بلکه اشتغال زایی هم بسیار اهمیت دارد، اگر فقط بخواهیم ارزاق بدهیم، اتفاق خاصی برای این مردم نمی افتد اما دغدغه کسانی را داریم که هویت ندارند، وقتی شناسنامه ندارند، یعنی از هیچ گونه امکانات بهداشتی برخوردار نیستند، دفترچه بیمه ندارند و از انجام کار بانکی ناتوان هم هستند. بارها این مسئله را به گوش مسؤلان رسانده ایم ولی ترتیب اثری داده نشده و همچنان پیگیریم. ازاین رو فکر کردیم فعلاً برایشان زمینه کار و درآمدزایی فراهم نماییم. هم اکنون هر یک از آنان بین ۲ و نیم تا ۳ میلیون تومان درآمد دارند که خیلی پرارزش است چون هم به واسطه کار، پویا شده اند و هم درآمدی به دست آورده اند. البته برای بعضی کسانی که از راه صفحه اینستاگرام پیگیر کارهای موسسه اند، سوء تفاهمی بوجود آمده چون گاهی افراد حوصله خواندن کل یک متن را ندارند و تصور کرده بودند ما قالی ها را به قیمت بالایی می فروشیم و تنها بخش اندکی از درآمد آنرا به بافندگان می دهیم در صورتی که این قالی ها اغلب کوچک و در اندازه قالیچه است. ضمن این که با فروش هر قالی، به همان اندازه نخ و ابزار برای بافت قالی های بعدی تهیه می شود و مابقی درآمد هم که به بافنده تعلق می گیرد. موسسه هیچ سودی ندارد.»
با پیوستن پرویز پرستویی به این موسسه، اعضای آن بهتر دیدند در کنار همه فعالیتهای خود، بخشی را هم به فعالیتهای فرهنگی هنری اختصاص بدهند. با همین ایده بود که دو سال پیش موسیقی نمایش «علمدار» به کارگردانی حسین پارسایی و با حضور پرستویی بعنوان راوی در تالار وحدت اجرا و همه عواید فروش بلیت آن به مناطق محروم تخصیص داده شد. سال جاری هم همین موسیقی نمایش با آهنگسازی پوریا خادم و رهبری ارکستر بردیا کیارس به مدت ۵ شب در تالار وحدت روی صحنه رفت.
پرستویی که پس از نمایش «فنز» به کارگردانی محمد رحمانیان فرصت چندانی برای بازی در تئاتر نیافته است، با حضور در این نمایش کوشش کرد ضمن بازگشت به صحنه، زمینه ای برای پشتیبانی از هموطنان نیازمند فراهم آورد.
او یادآوری می کند: «دو سال پیش این اثر را به نیت پشتیبانی از مناطق محروم اجرا کردیم و سال جاری هم به این فکر افتادیم که باردیگر آنرا به اجرا بگذاریم. گرچه قیمت بلیتش مشخص است ولی همت عالی هم هست تا تماشاگرانی که علاقه مندند به هموطنان خود کمک کنند، بتوانند از این راه هم در این حوزه مشارکت کنند.»
از او می پرسیم آیا موسسه در فکر این نیست که به جز «علمدار»، در طول سال هم تولیدات دیگری برای پشتیبانی از این هموطنان داشته باشد، که پرستویی توضیح می دهد: «در صددیم که این کار را به انجام برسانیم. اما به هر حال کار چندانی ساده ای هم نیست. ببینید این ارکستر سمفونیک با این عظمت که البته سازنده موسیقی آن پوریا خادم، پسر ۲۲ ساله آقای خادم است که به اعتقاد من یکی از استعدادهای درخشان موسیقی است ولی در هر حال کار راحتی نیست. پس در پاسخ به پرسش شما باید بگویم بله، خودمان هم در فکریم که مضامین دیگری را همراه با موسیقی کار نماییم تا وقتی می گوییم موسسه فرهنگی هنری خادمین حضرت علی ابن ابیطالب، یعنی مقوله هنر و فرهنگ در کنار مضامین مذهبی در آن هست. درصددیم در کنار این فعالیت ها باز هم کارهای هنری را به نفع موسسه انجام دهیم.»
پرستویی که از حضور در این پروژه هنری خوشنود است، سخنان خویش را با این تاکید به پایان می رساند: «تنها هدف ما اینست که وقتی به تماشای این کار می آیید، صرفاً دیدن یک کار برای مخاطبین نباشد بلکه هدفی پشت آن است. ما این اثر را به درخواست مردم محروم منطقه سیسستان و بلوچستان اجرا می نماییم و امیدواریم با همراهی مردم، بتوانیم کمکی درخور برای هموطنان مان جذب نماییم.»




1401/06/18
23:23:38
5.0 / 5
150
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۸ بعلاوه ۳
بازی اندروید